چهارشنبه ٢۸ اردیبهشت ،۱۳۸٤

بن بست

 

من می خوام امروز در مورد بن بست عشق بنويسم .

به نظر من  شرط اين که عشق بين دو طرف به بی بست نرسه اينه که هر دو واقعاً عاشق باشند و عشقشون رو به عشق کور تبديل نکنند بيشتر خودکشی ها  در حوضه عشق از عشق کور هست. مثلاً پسره اصلاً به دختره هيچ حس عاشقانه ای نداره وفقط  با اون يه رابطه دوستی داره ولی دختره مات مبهوت توی رويا هاش به زندگی آينده با اون پسر  فکر می کنه و وقتی که دچار يه مشکل می شوند و از هم جدا می شوند اگه اون آدم آدم ضعيفی باشه اولين فکری که به سرش می زنه خودکشيه  البته اين آدما هيچ وقت توی زندگيشون نمی تونستن موفق باشند بايد اين رو ذکر کنم که آدمايی هم هستند که بازيچه قرار می گيرند و کاملاً نمی شه که گفت اونها هم عشق کور کورانه داشتندشايد بهتره بگيم در حق اونا ظلم شده .

اما در هر حال چه آدم دچار عشق کور کورانه شده چه بازيچه دست بايد سعی کنه که با هر سختی ای که هست اين عشق ناکام رو فراموش کنه تا به بن بست عشق نرسه چه بسا که ممکنه فقط شما به معشوقتان فکر کنيد و اون با شخص ديگه ای باشه.

            اميدوارم هيچ وقت با بن بست عشق برخورد نکنيد 

دست نوشته های من
 پيام هاي ديگران ()

خانه
آرشيو< > پست الكترونيك

:: تعداد بازديدكنندگان ::

:: لينک به وبلاگ ::

L O G O

:: دوستان من ::

رفوزه
Link
Link
Link

Rofouzeh

عاشقانه های من و محمد