سه‌شنبه ٢٠ اردیبهشت ،۱۳۸٤

وجود تو

 

                                        

نيازمند چيزی بودم که باورش کنم
نگاهت بر من افتاد و باور کردم.
خواهان کسی بودم تا باورش کنم
خود و روياهايت را با من تقسيم کردی
و باورت کردم.
اما
آن چه که به راستی نيازمندش بودم
باور کردن خود بود.
مرا به دنيای درونت بردی
و با اکسير عشق ياريم کردی
و به برکت توست
که زنده ام لمس می کنم و باور دارم
کسی چیزی یا خود را ...
آری تنها به خاطر وجود توست.

 

دست نوشته های من
 پيام هاي ديگران ()

خانه
آرشيو< > پست الكترونيك

:: تعداد بازديدكنندگان ::

:: لينک به وبلاگ ::

L O G O

:: دوستان من ::

رفوزه
Link
Link
Link

Rofouzeh

عاشقانه های من و محمد